لاپاراسکوپی یک روش جراحی کم تهاجمی است که به جراحان اجازه می دهد تا از طریق برش های کوچک به داخل بدن دسترسی پیدا کنند. این روش از اواسط دهه ۱۹۹۰ در جراحی های عمومی و تخصصی به کار گرفته شده و به دلیل مزایای متعددی که دارد؛ به سرعت به یکی از تکنیک های رایج در جراحی تبدیل شده است. در این روش؛ از لاپاراسکوپ که یک لوله نازک و بلند با دوربین و نور است؛ استفاده می شود. دوربین تصاویر داخلی بدن را به نمایش می گذارد و به جراح امکان می دهد تا با دقت بیشتری عمل کند. برش های کوچک (به طور معمول ۰.۵ تا ۱.۵ سانتیمتر) در مقایسه با برش های بزرگ تر در جراحی های باز؛ عوارض کمتری دارند و زمان بهبودی سریع تری را فراهم می کنند.
لاپاراسکوپی چه کاربرد هایی دارد؟
لاپاراسکوپی در چندین زمینه پزشکی به کار می رود:
جراحی های گوارشی:
برداشت کیسه صفرا (کوله سیستکتومی): یکی از رایج ترین کاربردهای لاپاراسکوپی است که برای درمان سنگ های صفراوی انجام می شود.
جراحی های معده و روده: مانند جراحی برای درمان بیماری های التهابی روده؛ تنگی های روده و سایر مشکلات گوارشی.
جراحی های زنان:
برداشت کیست تخمدان: لاپاراسکوپی به طور مؤثری برای درمان کیست ها و سایر بیماری های تخمدان و رحم مانند آندومتریوز به کار می رود.
حملات رحمی: برای انجام جراحی های کم تهاجمی در بیماران مبتلا به مشکلات رحمی.
انواع لاپاراسکوپی
لاپاراسکوپی به چند نوع تقسیم می شود:
لاپاراسکوپی تشخیصی: برای تشخیص بیماری ها و مشکلات داخلی بدن انجام می شود. این نوع لاپاراسکوپی معمولاً بدون نیاز به جراحی اضافی انجام می شود.
لاپاراسکوپی درمانی: در این نوع؛ جراحی به صورت همزمان با تشخیص انجام می شود. به عنوان مثال؛ اگر در طول لاپاراسکوپی تشخیصی یک کیست تخمدانی مشاهده شود؛ می توان آن را بلافاصله برداشت.
لاپاراسکوپی به کمک ربات: این روش از ربات ها برای افزایش دقت و کنترل در حین عمل استفاده می کند. این تکنیک به جراح اجازه می دهد تا حرکات دقیق تری داشته باشد.
